Opsporingsdiensten en Gökmen Tanis

Voor een forensisch psycholoog/psychiater is het moeilijk te begrijpen waarom Tanis bij justitie niet hoog op de lijst stond van personen met een hoog geweldsrisico en niet in voorarrest werd gehouden.

Daar was alle aanleiding toe bij de vooraf aan het incident reeds bekende gegevens: waarschijnlijke (covert) Narcistische Persoonlijksstoornis/ Antisociale Persoonlijkheidsstoornis + mogelijk wapenbezit + crimineel geweldsverleden + verslavingsproblematiek + meldingen en aangifte bij politie door familie + geschiedenis van gebroken (Turkse)familierelaties + arbeids- en financiële problematiek + ongehuwd/kinderloos + relationele problematiek+ uitingen van antivrouwenemancipatie + te verwachten in hechtenisneming/veroordeling wegens verkrachting.

Maakt Politie, OM, AIVD, NITV niet gebruik van de specialistische expertise van deze disciplines/profilers?

Identiteit als politiek

Radicale identiteitspolitiek voerende activisten willen macht over anderen (outgroup) en applaus van hun peergroup. En dat terwijl het hen veelal ontbreekt aan grondige feitenkennis, bewezen competentie en nette debatvaardigheden om een geloofwaardig identiteitsverhaal te kunnen onderbouwen. Radicale identiteitspolitieke activisten zijn getrainde fopslachtoffers die uit zijn op een moreel standbeeld. Die gedachtengang wordt toch niet door de eerste de besten met overtuigingskracht neergezet: J.Peterson, J.Haidt, S.Harris, F.Fukuyama.

Lijden en Genieten

Ons verstand is een sorteermachine, ons gevoel een bevredigingsmachine. Verkeerd gesorteerd? Dan lijden de zintuigen. Goed gesorteerd? Dan genieten de zintuigen. Want psychisch en lichamelijk lijden en genieten is alleen via het lichamelijk zintuigelijke mogelijk. Elke filosofie, ethiek en esthetiek die het lijden en genieten van het lichaam niet als uitgangspunt neemt lijkt me van weinig waarde. Dat is wat je leert van de moderne hedonist M. Onfray.

De Waarheid te koop

Oud-hoogleraar  en voedingsdeskundige Martijn Katan meldt in een column in NRC even tussen neus en lippen door dat veel wetenschappers zich gewillig laten misbruiken door de voedingsindustrie on onbewezen claims te ondersteunen.

Dat personen zich hiervoor laten lenen verbaast me niet. Wat me wel verbaast is dat faculteitsbesturen de academische vrijheid zo ver laten gaan, dat wetenschappelijke collega’s onzin mogen spuien.

De onderwerpen van wetenschappelijk onderzoek worden al grotendeels gekozen door de geldgevers, maar ik had nog niet door dat ‘waarheid’ zelf ook wijdverbreid te koop is. 

https://www.nrc.nl/nieuws/2019/02/08/kennis-kunde-kassa-a3653430

Klimaatspookrijders

Wanneer wordt het in de media een politiek-morele doodzonde om publiekelijk klimaatverandering te ontkennen terwijl er inmiddels tonnen papier aan wetenschappelijk bewijs voor bestaan? Dit soort publieke figuren zaaien verwarring voor persoonlijk korte termijn politiek-financieel gewin en belemmeren daardoor dringend noodzakelijke maatschappelijke consensus om actie te ondernemen. Zouden dit soort figuren ook overdag gaan spookrijden op de A2, of is ze dat te riskant?