Deglobaliseren naar Regio’s

Het neoliberale economische geloof stelt dat we goederen moeten maken daar waar deze het goedkoopste kunnen worden geproduceerd en daarna met de meeste winst wereldwijd verhandeld kunnen worden. Op basis van die filosofie werd China binnen 25 jaar de fabriek van de wereld.

In een wereld die wordt gekenmerkt door steeds grotere ecologische kwetsbaarheden (niet alleen virus-pandemieën), vormen wereldwijde economische afhankelijkheden inmiddels een permanente bedreiging voor periodieke wereldwijde economische ‘verstoringen’. Eerder zagen we dat al tijdens de financiële crisis in 2008.

Maar China hoeft niet de fabriek van de wereld te zijn. Amerika hoeft niet de kern van het wereldwijde financiële systeem te zijn. India hoeft niet het laboratorium te zijn waar op wereldschaal medicijnen worden geproduceerd, noch het Nabije Oosten (Pakistan/Bangladesh etc.) het centrum voor de productie van textiel.

De pandemie toont ons dat we economisch in ieder geval producten en diensten  (letterlijk globaal gezien) ‘regionaal’ moeten gaan produceren voor de eigen burgers aldaar. Regionaal: in grote economische kerncentra zoals Europa, Noord Amerika, India /Nabije Oosten en het Verre Oosten. Ja, als we wereldwijd de productieschalen gaan verkleinen, kan sprake zijn van hogere kosten van producten, dus van hogere prijzen, dus van minder welvaart. Maar de corona-pandemie samen met de financiële crisis van 2008 heeft al wereldwijd tot een gigantisch verlies aan welvaart en welzijn geleid. Het is tijd om de economie wereldwijd anders en robuuster te organiseren.

Europa is qua technologie en beroepsbevolking volledig in staat het hele scala van noodzakelijke producten en diensten voor de eigen bevolking te produceren, zonder voor haar welvaart kwetsbaar afhankelijk te zijn van wereldwijde vrijhandel. Europa kan zelf beslissen die weg te kiezen!

Die weg te kiezen maakt het dan eindelijk ook mogelijk om een leidende rol te spelen bij de aanpassing van de economie aan het veranderende klimaat en de andere ecologische bedreigingen van de leefomgeving van de mens.

Zie vervolg.

Lessen uit de pandemie 1 – We moeten de-globaliseren

We kunnen al enige lessen trekken uit datgene wat nu tijdens de Corona-pandemie is gebleken. De pandemie is nog lang niet voorbij. De economische problemen helemaal nog niet, die komen nu pas als een tsunami naar ons toe. En de kans op nog een pandemie over enige jaren is bepaald niet meer denkbeeldig. We kunnen niet anders dan onmiddellijk beginnen onze wereld, persoonlijk én maatschappelijk te veranderen.

Om te beginnen. Economische de-globalisering moet. Globalisering werd gedreven door de wens tot vrije wereldhandel: hogere bedrijfswinsten voor beleggers  (lage kosten arbeid) en goedkopere goederen en voedsel. Echter de ingeweven afhankelijkheden in de wereldwijde voorziening van grondstoffen, halffabricaten, eindproducten en diensten zijn eenvoudigweg te groot gebleken. Het Corona-virus heeft de kwetsbaarheden van een dergelijk systeem binnen 4 weken aangetoond. Er varen nauwelijks schepen meer over de aardbol.

Die kwetsbaarheden kunnen we in Europees verband opheffen. De Europese Unie (zonder het Verenigd Koninkrijk) telt circa 450 mln. inwoners op een relatief klein landoppervlak. De omvang van de economie van de 27 landen is de tweede grootste ter wereld. Er is geen enkele reden om voor strategisch essentiële voorzieningen afhankelijk te zijn van China of Amerika, zoals nu is gebleken voor eenvoudige medische voorzieningen als medisch persoonlijk beschermingsmateriaal.

Maar dat geldt voor meer medische goederen dan mondkapjes. De grote (meest Amerikaanse) farmaceuten, belemmeren via patenten en hoge prijzen de toegang van de Europese bevolking tot belangrijke medicijnen. Hun productielijnen lopen vooral via China en India, regelmatig treden daar produktieverstoringen op waardoor medicijnen in de apotheken niet beschikbaar zijn. Ook spelen ze gedreven door winstzucht de Europese landen qua prijzen tegen elkaar uit. Nu al wordt er gevochten over welke landen tegen welke prijs een mogelijk vaccin tegen Covid-19 beschikbaar krijgen én wanneer (de landen die het minst betalen staan achteraan de rij)..

We zullen op Europees niveau weer een eigen medische industrie moeten opbouwen met de bijbehorende researchcentra. Een Centraal instituut voor Ziekte Beheersing en Preventie ( zoals het wereldberoemde door Trump inmiddels verlamde CDC in Atlanta) kan op Europees niveau worden opgezet met ruim voldoende specialisten en andere middelen. Beademingsapparatuur van Philips, geproduceerd in Amerika, moet niet onderhevig zijn aan de luimen van een Trump-achtige of ze in Europa arriveren of niet. Een dergelijk strategisch Europees project kan een enorme bijdrage leveren aan hoogwaardige werkgelegenheid, maar ook voor eenvoudig schoon werk voor laag geschoolden.

Er zijn nog veel meer redenen waarom de-globalisering moet, onder andere ecologische. Zie vervolg.

Bonus? Malus!

De wereld is ongelijk verdeeld. Als je een bovengemiddelde intelligentie hebt, een sterk lichaam, een stel goeie ouders die ook nog eens je opleiding betalen en een flinke erfenis nalaten, een bijzonder talent of vaardigheid hebt, als je de conjunctuur wat mee hebt en een flink ondersteunende partner, en ook nog eens puur geluk in je carrière, plus dat het belastingklimaat gunstig voor je uitvalt, nou, dat is dan niet jouw prestatie en verdienste. Dat is een voorsprong, die kreeg je gratis. Dus moet je daar ook niet nog eens extra aan willen verdienen.

Waar je wel wat extra’s aan mag verdienen is aan je bovenmatige persoonlijke inspanning, je grote moeite om grote weerstanden te overwinnen, je werkstress en zweet, je overwerkuren, de opoffering die je partner/gezin voor je moet opbrengen, en als je dan ook nog je werknemers naar rato van de bedrijfswinst laat meeprofiteren…dan heb je gepresteerd en verdien je een goed salaris en wat mij betreft een bonus. Verschil mag er zijn.

Maar niet overdrijven hè! Iedereen die netto meer dan een miljoen verdient kan wat mij betreft opzouten. En iedereen die die bizarre salaris- en bonuscultuur in stand houdt helemaal. Je snapt werkelijk niet waarom die KLM/Air France werknemers het nog pikken, staak die graai-narcisten toch uit hun kantoor weg!!

Covid19 als systeemfout

De coronacrisis heeft het putdeksel opzij geschoven waaronder de menselijke zwakten en kwetsbaarheden verborgen liggen. Het Covid19 virus lijkt een directe link te hebben met onze levensstijl:

  • hoge stedelijke bevolkingsdichtheid;
  • intensieve dierhouderij;
  • hoog frequente reis en vervoerbewegingen, u kent het wel.

Het verband tussen ziekte en levensstijl wordt ons al jaren voorgehouden omdat wereldwijd de top 10 van doodsoorzaken dat verband telkens weer aangeeft. De 5 belangrijkste doodsoorzaken zijn in zowel arme als rijke landen dezelfde:

  • hart en vaatziekten;
  • luchtweg ziekten en infecties, longziektes;
  • kankers, diabetes;
  • in de arme landen uiteraard meer malaria, tuberculose;
  • in de rijkere landen meer diabetes2, kankers, dementieën.

De leefstijladviezen die u van de dokter krijgt zijn steeds dezelfde: gezond eten, veel bewegen, niet roken, weinig alcohol, genoeg slapen, niet stressen. We weten het wel maar we doen het niet, hoe komt dat?

Dat komt omdat die kwalijke persoonlijke levensstijl is ingebed in de manier waarop wij het systeem samenleving inrichten. Of iets abstracter: een foute levensstijl is een systeemfout. En systemen zijn sterker dan individuen. Concreet voel je bewust je te dikke buik maar abstract voel je het systeem niet, het blijft onbewust, hooguit voorbewust.

Het systeem is sinds de landbouwrevolutie en de industriële revolutie geleidelijk aan ontworpen op grond van idealistische ideeën en mensbeelden hoe wij het beste welvaart kunnen verkrijgen. Wereldwijd komt dat vandaag de dag in de praktijk neer op een marktkapitalistische inrichting van de staat, ongeacht of die staat een meer bruut autoritair communistisch-kapitalisme propageert (China), dan wel een socialistisch kapitalisme nastreeft (SP), een sociaal-democratisch kapitalistisch bestel (Europa) uitvoert of een bruut vrijemarktkapitalisme (VS).  Het politiek/economisch systeem kan van kleur en pad verschillen, maar het einddoel blijft dezelfde: een welvaartstaat! En wat iedereen zich daarbij afvraagt is: welvaart….voor wie, voor welke klasse? 

Een tweede systeemfout is dat het kapitalistische systeem niet kan bestaan zonder groei, het houdt geen rekening met een eindigheid of onoverkomelijke beperking van groei. Het systeem is gelooped, noodzakelijkerwijs zelfonderhoudend en stort uiteindelijk ineen als het tegen de empirische werkelijkheid aanbotst: global warming, ineenstorting van ecosystemen, nucleair/chemische vervuiling en oorlog, een gebrek aan grondstoffen en natuurlijke hulpbronnen. Of zoals nu, een uitbraak van een pandemie.

Covid19 laat ons die twee systeemfouten zien en men zoekt naarstig naar oplossingen. Afhankelijk van het niveau van analyse formuleert men die oplossingen. Bijvoorbeeld, de econoom Thomas Piketty zoekt het in de democratisering van bedrijven waarmee het brute CEO/dividentenkapitalisme wordt afgeremd en omgebogen. De filosoof Slavoj Žižek zoekt het in een terugkeer naar een gemoderniseerde, mild communistische staatsinrichting. De links anarchistische/socialistische taalkundige Noam Chomsky toonde zich levenslang een zeer scherp politiek analist en fileerder van de Amerikaanse kapitalistische ideologie. Dan zijn er de ethici, de religieuzen en de intellectuele elite met hun preferente oplossingen (en we gaan daarbij voorbij aan de idiotie van de marginale New World Order complottheoretici, dat soort lieden).

Tenslotte is er een grote diffuse groep die zijn hoop heeft gezet op technologische oplossingen die het systeem moet ontdoen van de effecten van de twee systeemfouten: onze dodelijke levensstijl en de apocalyptische planeetbedreiging

Maar pas op: het zijn de tech-kapitalisten die met hun tech-oplossingen de democratie om zeep zullen/kunnen brengen. Die ontwikkeling is al enigszins zichtbaar:

surveillancetech (gezichtsherkenning, telefoontracking, clickbaittracking, Sirihacking, etc), desinformatietech (politieke trolls, deepfake, censureren en verwijderen van (social) mediadata, etc.) en de financiële techcowboys (bitcoin blockchain, hightech megasnelle geldhandel, etc.).

De AI-algoritmes kennen uw lichaam, emoties en gewoonten straks beter dan uzelf, waardoor u niet alleen goede adviezen krijgt over u gezondheid maar ook gemakkelijk gemanipuleerd kunt worden in het ervaren van een werkelijkheid die technocraten u voorhouden.

U zit naar een nieuwsfilmpie over een politicus te kijken en weet niet of het een gevideoshopte of een real-live weergave is. U wordt gevoed met informatie op uw iPad waarvan de technokapitalist weet dat u ervan houdt, maar er komt geen tegeninformatie in uw bubble waardoor u misschien anders over zaken zou gaan denken. 

Kortom, als uw brein, als ons huidige sociale systeem ‘gehacked’ wordt door techkapitalisten dan vervaagt de werkelijkheid tot een virtuele werkelijkheid en zitten u en ik in The Matrix zonder het te weten. 

Hoe moeten we verder? Wie het weet mag het zeggen, ik niet. Maar toch…..op een gekke manier ben ik eigenlijk ook  wel een beetje blij met dit dystopische killer virus. Het schudt de boel weer es goed op.

Geld- en Informatiehandel: de staart van de hond

De wereldwijd elektronisch geïntegreerde Financiële Markten hebben een vele malen grotere omvang dan de totale wereldeconomie. De dagelijkse handel in digitale bezitspapiertjes (aandelen, obligaties, valuta, grondstoffen etc.) staat reeds vele jaren in geen enkele verhouding meer tot de echte economische wereld waarin spullen worden gemaakt /verhandeld en diensten geleverd. Je kunt de Financiële Markten dus rustig betitelen als de volcontinue handel in Geld.

Reagerend op de voortdurende stroom nieuwsberichten en opgejaagd door beleggingsadviseurs en beurshandelaren (die meer geld verdienen naar mate ze voor klanten meer koop- of verkooptransacties doen) schommelt dagelijks de waarde van al die digitale waardepapiertjes. Eigenaren volgen dagelijks begerig hun mogelijke winsten en nagelbijtend hun eventuele verliezen. Net zo verslavend als gokken.

Vanaf de jaren tachtig werden wereldwijd de financiële markten stap voor stap geliberaliseerd en tot één geïntegreerd anoniem handelssysteem gemaakt. Veertig jaar later gijzelen deze markten feitelijk de landen en hun burgers. Die geldhandel bepaalt tegenwoordig grotendeels het wel en wee van de gewone economie.

Bedrijven die niet dag en nacht bezig zijn hun winst per aandeel te verhogen, worden afgestraft met lagere beurskoersen. De beurskoers is de ultieme prestatie-maatstaf voor managers. Het reduceerde via eindeloze rondes winst-gedreven kostenbesparingen burgers tot ‘human resources’, die zo flexibel mogelijk ingezet en weggezet moesten kunnen worden. We hebben kunnen zien hoe gemakkelijk in de Verenigde Staten in slechts enkele weken 36 mln. burgers werkloos werden. De burger als loonslaaf.

Nationale regeringen die niet in de pas lopen met de winsteisen van de financiële markten (belastingregime, bedrijfssubsidies, nationale wetgeving) kunnen rekenen op minder grote bedrijven in hun land, hogere kosten van staatsleningen en verzwakking van hun valuta.

Inmiddels waren we al voor de Corona uitbraak in een uiterst vreemde economische situatie verzeild geraakt:      

  • Er was ontzettend veel geld in omloop, maar dat werd al jaren nauwelijks meer in de echte economie geïnvesteerd. Winsten van bedrijven werden door opkoop van eigen aandelen zo belastingvrij mogelijk aan de geldhandelaren uitgekeerd.
  • De rente is wereldwijd ongeveer 0%. Je kunt dus met geleend geld zonder kosten nog meer winstgevende geldhandel bedrijven.
  • Ook de huizenmarkt begon inmiddels te globaliseren met geldhandelaren die hele blokken woningen kopen en weer verhandelen, bijvoorbeeld in Rotterdam en in Lissabon.

De Corona pandemie zorgde voor extra vreemde geldhandel verschijnselen:

  • Negatieve olieprijzen (geld toekrijgen als je olie koopt);
  • Extra koersdalingen voor bedrijven die er niet in slagen steun van overheden te krijgen;
  • Hogere rentes voor geldleningen aan landen die bedrijven onvoldoende steunen.

In de afgelopen jaren hebben ook andere type bedrijven de enorme winstgevendheid van handel in digitale bezitspapiertjes- en transacties ontdekt, volstrekt vergelijkbaar met de geldhandel:

  • Eigenaren van patenten, octrooien en software: licentie bedragen per product; dat gaat zelfs zover dat bijvoorbeeld de grote internationale Farmabedrijven hun winst vooral maken door het uitmelken van hun patenten en licenties en zelfs nauwelijks meer geneesmiddelen produceren;
  • Eigenaren zoekmachines en sociale media: advertentie-bedrag per click bij opbod;
  • Eigenaren wereldwijde distributiesystemen, zoals AirBnB, Booking, Uber: provisie per transactie.

Ook in deze digitale papierhandel wordt nauwelijks iets in de echte wereld geproduceerd, maar slechts informatie verhandeld. Vanuit de echte economie: de klant, de hotels, de consumenten, de restaurants, de bedrijven, de fabrieken betalen voor die informatie.

Wij gewone werkende burgers (ondernemers, werkenden, bestuurders) in een natiestaat zijn zo langzamerhand inderdaad de hond geworden, waarmee de staart kwispelt ( … the tail that wags the dog). We worden allen anoniem feitelijk bestuurd door mensen achter beeldschermen vol getalletjes, gedreven door pure amorele hebzucht.

Dat zal door de Corona crisis zeker zo blijven, daarvoor zijn bezitsbelangen wereldwijd te machtig met elkaar verbonden.

Trumpgate

Ik zal het wel nooit helemaal begrijpen, dat blijvende gekanker van de media op de neppresident Trump. Alsof ze tegen een deur staat te duwen die naar de binnenkant opengaat. Sisyphus arbeid. Als de media hun best zouden doen om zich te verdiepen in de narcistische/psychopatische persoonlijkheidsstoornis of zich er door specialisten over laten voorlichten dan zouden ze weten dat aanhoudend kritiek geven op een maligne narcist/psychopaat zinloos is, dat hij oncorrigeerbaar is en bij kritiek alleen maar meer gaat liegen, draaien, ontkennen, etc. en daardoor een nog groter kwaad gaat aanrichten. In het geval van Trump is dat ook gebeurd: de respectabele media zouden nepnieuws verspreiden (en Fox ging er met de buit vandoor).

De media zouden ook leren dat de narcist/psychopaat nooit het probleem is maar degenen die proberen zo goed en zo kwaad mogelijk met hem om te gaan en hem juist daarmee in het zadel houden. Ga even op YouTube en men zal het devies van alle gezaghebbende psychiaters/psychologen horen: ga de narcist/psychopaat zo snel mogelijk uit de weg!! Verbreek het contact rigoureus, heb niet de illusie dat je hem kunt veranderen, zelfs niet als hij (tijdelijk) toegeeft, excuus aanbiedt, lief en aardig doet of beterschap beloofd. Red jezelf uit die giftige interactie (co-dependency genaamd) of het wordt nog es je burnout, depressie, PTSS of je dood. In het geval van Trump is ook dat gaande: de Amerikaanse media functioneren op de broodgrens, de bevolking wordt er depressief dan wel agressief van en er vallen doden (suïcides, partisan geweld, coronadoden).

Een handboek narcist/psychopaat reageert volstrekt voorspelbaar in de omgang met zijn omgeving: egoïstisch, egocentrisch en egotistisch, empathie faken, breken van beloftes, schuld en verantwoording afschuiven, slachtoffergedrag, feiten ontkennen/herdefiniëren, hersenspoelen, de zwakten van anderen exploiteren, chanteren, zelfpromotie, tegenstanders isoleren en excommuniceren, parasitaire zelfverrijking, chaos creëren, verdeel en heers stichten onder critici en medestanders, en onderhuids afwijzen van elke autoriteit, expert of gezagsdrager (tenzij het hem uitkomt). Opnieuw, geprojecteerd op Trump: lastige journalisten worden ad hominem aangevallen, op persconferenties afgeblaft of niet meer te woord gestaan en de Witte Huis woordvoerders worden zo nodig het woord ontnomen.

Ik bedoel, pas de algemene kenmerken van de narcist/psychopaat toe op Trump en je vindt een vulkaan van incidenten: op persoonlijk niveau, in de omgang met zijn Witte Huis staf, met de media, het Congres, de Senaat, de Republikeinse en Democratische partij, de rechterlijke macht, de wetenschappelijke instituten, de inlichtingendiensten, kritische senatoren, diplomaten en burgemeesters, teveel om op te noemen. Om van een respectloze omgang met buitenlandse politieke leiders maar niet te spreken. U weet er alles van omdat de media er alles van weten.

De media behandelen Trump als een kwalijk politicus maar hij is geen politicus. Want een politicus heeft een ideologie, een onderliggende mensopvatting, een politieke filosofie en draagt die ook uit. Een goed politicus zoekt coalities en compromissen, is gevoelig voor adviseurs, verzoend en verbind partijen, zet volksgezondheid en welzijn voorop, leunt bestuurlijk zwaar op wetenschappelijke kennis, bestrijdt overheids- en bedrijfscorruptie, bestrijd actief armoede, en toont zich empatisch tegenover bedreigde minderheden.

Dat alles ontbreekt volledig bij Trump. Zoals bij elke narcist/psychopaat ziet hij de wereld als iets wat ten gunste van het eigen Ik geëxploiteerd moet worden, of desnoods vernietigd als zijn uitbuiting niet lukt. Letterlijk vernietigd! Laatste voorbeeld is natuurlijk de volledig falende federale aanpak van de coronacrisis waarmee Trump tienduizenden overbodig de dood injaagt; je kan voorspellen dat Trump te zijner tijd het officiële dodental zal ontkennen, downplayen en de schuld neerleggen bij de gouverneurs van de Staten en bij China. Ik vertel u niets nieuws omdat de media u dit vertellen.

Nogmaals: Trump is niet het probleem, degenen die hem in het zadel houden wel. En het episch centrum daarvan is natuurlijk in de allereerste plaats de republikeinse partij. Wanneer zij zich en bloc (maar ook een aanzienlijk deel zou al voldoende kunnen zijn) zouden distantiëren van hun fake president dan is het snel uit met zijn presidentschap. Maar ja, dat zullen ze niet doen, om historisch partijpolitieke redenen (lees Maarten; mei 2020), om zelf op het comfortabele pluche te kunnen blijven zitten en om de American Dream van hun vnl. blanke aanhang niet te verstoren. 

Echter in de tweede plaats, en dat is hier mi. het heikele punt, de media houden hem in het zadel door zich op Trump’s bizarre gedrag te focussen en niet op zijn directe omgeving: het amorele gedrag van de slippendragers van de Republikeinse Partij. Maar ja, ook de media hebben een groot belang bij emo-nieuws, clickbaits, advertentiereclame, abonnees en zoveel mogelijk deskundologen aan de talkshowtafel.  Over mediabelangen later nog meer.

De jonge generatie mag nu eisen stellen

De huidige generatie jongvolwassenen heeft tijdens deze tweede grote economische crisis in hun nog maar korte leven het volstrekte recht om eisen te stellen aan de samenleving, bijvoorbeeld:

  1. Algehele herziening regels arbeidsmarkt geldig voor alle werkenden;
  2. Bij werkloosheid: ondersteuning op bijstandsniveau met een toeslag voor te hoge huur en vereenvoudigde procedures voor aanvragen bijstand;
  3. Uitgebreide omscholingsmogelijkheden tijdens werkloosheid;
  4. Achterstelling van studieschulden bij huur- of aankoop van eigen woonruimte;
  5. Overheidsinvesteringen om werkgelegenheid te bevorderen die zich vooral richten op de huidige woningnood: een versneld grootschalig bouwprogramma van huurwoningen (via de woningbouw-verenigingen) en goedkopere koopwoningen.
  6. Het radicaal inperken van toeristische verhuur in de grote steden, zodat woonruimte vrijkomt. De economische opbrengsten van het massale toerisme  komen nu bijna alleen ten goede aan de beleggers in onroerend goed en grote buitenlandse winkel- en horeca ketens.

Ook mag deze generatie eisen dat de generaties van hun ouders en grootouders solidariteit tonen door extra bijdragen te betalen aan de sterk stijgende kosten van de overheid via:

  • Hogere lasten gezondheidszorg voor ouderen (premies zorgverzekering);
  • Hogere woonlasten (snellere beperking hypotheekrente aftrek);
  • Hogere belastingen bezit en vermogen, zeker voor verhuur van onroerend goed.

Nederland telt bijna 3.3 mln. kiesgerechtigde jongeren van 18-35 jaar, bijna 25% van het totaal aantal kiesgerechtigden in Nederland. Als die hun smartphones en digitale vaardigheden gaan gebruiken om massaal politieke invloed te gaan uitoefenen vormen ze een machtsfactor ter grootte van de huidige VVD!

Willen ze iets voor elkaar krijgen dan zullen ze het CDA (is er alleen voor de boeren) en de andere rechtse partijen (veel geschreeuw, weinig wol) terzijde moeten schuiven. Om de VVD voor bovenstaande soort maatregelen uit de hoek van de ondernemers en de vermogenden te krijgen zullen ze dus  links van de VVD moeten gaan stemmen.     

Grote verschuivingen in politieke macht kunnen historisch gezien tot stand worden gebracht als 10-15% van een grote bevolkingsgroep (zoals jongeren) in actie komt. De generatie jongvolwassenen kan dat, als ze naar elkaar de solidariteit op kunnen brengen in plaats van te versplinteren in identitaire groepen. Als ze niet meer op hun smartphones wonen, maar hun smartphones als actiewapen gaan gebruiken.

De jonge generatie gaat de prijs betalen….. (2)

De generatie jongvolwassenen moet nu al voor de 2e maal de lasten van een grote economische crisis dragen:

  • Werkloosheid tijdens een mogelijk langdurig voortwoekerende pandemie;
  • Verlies van inkomen en mogelijk zelfs hun woonruimte;
  • Maatschappelijke sociale afstand en -isolatie;
  • Toekomstige nieuwe bezuinigingen door de overheid;
  • Aflossing van de enorme financiële schulden die nu door de overheid worden gemaakt;
  • Gebrek aan toekomstperspectief.

Tegelijkertijd zullen zij tijdens hun leven ook nog eens direct geconfronteerd worden met de gevolgen van de door hun voorgangers gepleegde roofbouw op het aardse leefmilieu:

  • Klimaatverandering – luchtvervuiling, zeespiegelstijging, waterovervloed én droogte;
  • Chemische vervuiling van de ondergrond, oceanen en atmosfeer;
  • Plastic vervuiling van de oceanen – afsterven van het leven in zee;
  • Vernietiging van de laatste ecologisch ongerepte gebieden en de biodiversiteit, mede oorzaak van de wereldwijde verspreiding van nieuwe virussen;
  • Wellicht nog andere pandemieën.

En dat in een internationale politieke wereld, waarin:

  • De machtige en bezittende rijkere klassen vooral voor zichzelf zorgen;
  • Landen nauwelijks nog samenwerken en internationale organisaties niet effectief meer functioneren;
  • Sprake is van permanent gespannen politieke verhoudingen tussen autoritaire regimes;
  • Grote landen de burgers van andere landen bestoken met desinformatie;
  • Zelfs de mogelijkheid van een kernoorlog niet uitgesloten is;
  • Een sterk verzwakt Europa kleine landen als Nederland tot politieke dwergen reduceert.
  • Ongecontroleerde ontwikkeling van bio technologie het bestaande aardse leven nog meer aantast;
  • Geen enkele waarborg meer bestaat voor de persoonlijke levenssfeer van een burger.

Deze generatie jongvolwassenen wordt impliciet met de volgende keuzes geconfronteerd:

  1. Pogen het eigen individuele leven in het nieuwe normaal zo goed of zo kwaad als het kan voort te zetten;
  2. Zich terugtrekken in lokale gemeenschappen, waar ze gezamenlijk lokaal het politieke heft in handen kunnen nemen;
  3. Massaal brede maatschappelijke democratisch politieke actie te ontwikkelen en nationale ontwikkelingen in een fundamenteel andere toekomstrichting te sturen.

Maar eerst is de politiek aan de beurt om nog dit jaar extra maatregelen voor de toekomst van deze generatie te treffen.

(Zie vervolg