Hitsige jonkies versus het dorre hout

Op de leeftijd dat een jongvolwassene het beschermende nest verlaat moet ie een ‘alternatieve familie’ zien te vinden. Hij/zij moet een tribale groep zoeken en daarin een plek zien te veroveren, geaccepteerd zien te worden, als het kan een zekere status in de groepshiërarchie zien op te bouwen, zo mogelijk een partner zien te vinden. Dat schrijft de evolutie dwingend voor, niks aan te doen.

Het is een vitaal levensexperiment om je individualiteit te vestigen, door te experimenteren met seks, sociale vaardigheid, waarden en normen. Die jongvolwassenen staan onder een grote, onontkoombare biologische en subculturele druk. Wil je het redden dan zul je loyaler aan je ingroup maatjes moeten zijn dan aan je outgroup oma en opa. En als de brutale alphastudentenmannetjes en -vrouwtjes, die je de toegang tot je ingroup wel of niet verschaffen, zeggen dat er gefeest, gedronken, geslikt, geflirt, gedate, gedit en gedat moet worden, nou, dan moet je van goede huize komen om aan groupthink te ontsnappen. Over cancelculture gesproken. 

Dus dan wordt het samen: fuck de handhavers, de strenge restauranthouders, de virologen, en alle soorten deskundologen, Rutte’s, Gommer’s. Om een dergelijke houding vol te houden moet je flink leren liegen, draaikonten, sjoemelen en de data verdraaien om niet uitgekotst te worden bij je ingroup. Want de wat intelligentere jongere weet best dat het er niet omgaat dat zij niet zo gauw ziek worden. Maar wel dat de ziekenhuizen weer gaan volstromen, dat de niet-Covid patienten weer op hun operatie moeten wachten, dat er weer meer verpleeghuispatiënten omvallen, dat de schaarse verpleegkundigen en zorgmedewerkers weer tegen een burn-out aanlopen.

En de jongeren die aan de linker kant van de intelligentiecurve zitten, die zich overgeleverd hebben aan hun onderbuik, aan facebook/twitter, etc., aan samenzweringzwetsers en publieksgeile BN’ers, daar kun je niks mee, behalve flink beboeten en flink belachelijk maken.

Waar je ook niks mee kunt is mensen die alsmaar blijven wijzen op verantwoordelijkheid en gezond verstand van jongeren want dat veronderstelt dat ze dat allemaal wel hebben. Hoe naïef kun je zijn?

En dan dat vergoelijken, die gesuikerde empathie voor mensen die de coronaregels keer op keer overtreden: “ Ja, ik begrijp het best, het is moeilijk, mensen zijn wel eens een beetje vergeetachtig, of slordig, ze zijn het zich niet altijd bewust, soms wel es wat eigenwijs misschien, of ze snappen de regels niet helemaal”,etc. Hou toch op, sta niet te liegen, zeg de waarheid, hou op met dat taboe op gerechtvaardigde publieke verontwaardiging, op ronduit kwaad zijn. En dan heb ik het over de overheid, de handhavers, de columnisten, de onderwijzers, en anderen, maar niet over de groep zwakbegaafden die hun darmen legen op facebook, twitter, instagram.

Zelfbegrenzing en begrensd worden past niet in de ideale wereld van de jongeren en niet in de reële wereld van de ondernemers en daarmee wordt het loyaliteitsprincipe langzaam maar onafwendbaar over de rand geduwd. 

Zo’n drie miljoen kwetsbare volwassenen (met virusgevoelige aandoeningen) en ouderen (70 plussers; CBS/RIVM data) doen er verstandig aan zich terug te trekken, niet meer te rekenen op loyaliteit en het gezonde verstand van anderen, en het beste ervan te maken, gezamenlijk, aan de andere kant van de opgelegde generatiekloof. Ja, ik ben pessimistisch maar niet somber of teleurgesteld. Want in tijden van grote crisis (oorlog, natuurrampen, pandemieen, revoluties) wordt de scheiding van egoïsme en altruïsme, van waarheid en leugen, eerlijkheid en bedrog, rijk en arm, drift en beschaving altijd het scherpst zichtbaar. Nooit anders geweest. Dat is de onveranderbare constante van onze menselijke natuur, van onze evolutionaire geschiedenis. Amor fati.

PS: Houd moed oudjes, de beste manier om met je pessimisme om te gaan is er net zo lang in te knijpen tot er optimisme uitkomt! Ha!

Bestrijd kwaadaardige domheid

De Verenigde Staten hebben met twee onbeheersbare dodelijke virussen te maken: Covid-19 en Extremisme 2.0. Zowel de links als de rechtse politieke intellectuelen zijn het over een ding wel eens: flatten the curve of Wokies and Trumpies!!

Slim is niet het tegenovergestelde van dom. Denken, of beter gezegd, nadenken is het tegenovergestelde van dom. Nadenken betekent op een tegendraadse manier iets willen leren. Oftewel: tegendraads iets gaan lezen, het eigen denken tegendraads gaan behandelen door het met alle mogelijke ideeën, alternatieven en perspectieven te bestoken. Nadenken is het groene denken laten rijpen. Dat soort zelfkritisch nadenken vergt het beteugelen van het instinct-, impuls- en gezagsdenken. Dat soort gedisciplineerd vrijdenken vraagt om een hoge frustratietolerantie voor het niet weten. Domheid is vooral luiheid.

Ons brein, mn. het gedeelte dat het kritische (na)denken vertegenwoordigt, de frontaalcortex, is pas volledig uitgegroeid zo tussen ons 20ste en 24ste jaar. Om die reden kan men de mening van jongvolwassenen soms maar beter met een korrel zout nemen en hen niet vol stoppen met kennis, feiten en louter vakvaardigheden. Leer hen het ‘tegendenken’. Om die reden is polariseren op de vrije markt van ideeën niet slecht, mits men niet op de man speelt (wat tegenwoordig erg modieus is) maar op het proces van argumenteren en tegenargumenteren.

Maar wat moeten we met die extreem linkse wokemob die wetenschap, logica, redeneren en zelfs de hele Verlichting waaruit het kritisch nadenken voortkomt afwijzen als een tirannieke uitvinding van de westerse witte onderdrukker? Wat als woord en weerwoord niet meer helpt om vooruit te komen?

Bestrijdt ze met hun eigen wapens: verwijder ze uit de markt van vrije ideeën! Een 180º cancel culture voor doofstomme politieke woke-denkers! U bent aan zet hoofdredacteuren, bestuurders, wetenschappers, politici en vaders en moeders. 

Weeklog 37: Verkeerde Informatie en Chaos, maar ook Rust

  • Iedere theorie, berekening, techniek of medicijnformule kent foutenmarges. Dat is inherent aan de fundamentele beperkingen van wetenschappelijke kennis. Die foutenmarge zit dus ook in de informatie waar we als mensen dagelijks mee moeten werken. Onze kilometerteller geeft meestal een te hoge snelheid aan. En een Coronatest kan je besmet verklaren terwijl je dat niet bent (vals positief) of andersom (vals negatief). Hoe ernstiger de consequenties van die foutenmarge, des te eerder zullen wetenschappers als de schuldigen worden aangewezen, in plaats van de altijd bestaande onzekerheden in de wereld.
  • Trouwens in crisissituaties is het altijd goed boeren voor kwaadwillenden. In Oregon geven rechtse oproerkraaiers de schuld van de bosbranden aan zwarte demonstranten van links. Vervolgens zaaien ze paniek door met wapens rond te rijden bij brandende dorpen omdat diezelfde zwarten volgens hen de huizen van vluchtende burgers plunderen. Het wereldwijde internet is een roeptoeter geworden van onheil. Voor linkse activisten is internet het medium geworden voor heksenprocessen, voor rechtse activisten het medium om de bestaande orde af te breken en anarchie te creëren.
  • Langzamerhand wordt duidelijk dat ook politieke bestuurders kunnen zeggen, doen en laten wat ze willen, zelfs bewust verwarring scheppen in eigen land via leugenachtige informatie. De burgers morren immers toch niet, zo is hun gebleken. Die zoeken in verwarrend angstige tijden hun veiligheid dicht bij huis en bij familie en vrienden. Zie de voorbeelden in Engeland, Amerika en Turkije. Premier Johnson accepteert uit politieke gewin zelfs het risico van het uitbreken van een nieuwe burgeroorlog in Noord-Ierland. 
  • In de tien jaren dat Rutte nu premier is, was de hoogte van de Staatsschuld altijd de aanleiding om jaarlijks verder te bezuinigen: alles moest goedkoper en bedrijfsmatiger; vele sectoren werden letterlijk kapot bezuinigd: de ouderenzorg, de politie, het hoger onderwijs, de culturele sector.

De theoretische handboeken van de economische wetenschap spraken altijd al tegen dat hoogte van de staatsschuld per definitie een probleem is. Heden ten dage is de staatsschuld opeens tot spaarpot voor Corona beleid verklaard. En stellen vooraanstaande economen, zelfs de president van de Nederlandse Bank, dat die extra schulden de komende vijftig jaar helemaal geen probleem vormen. Dat conservatieve politici zich in het verleden teveel opstelden als boekhoudkundige dominees. Waar waren die bekende economen al die afgelopen bezuinigingsjaren?

  • Dankzij twee Belgische familiebedrijven zijn de dagbladen in Nederland nu allemaal in rustig vaarwater terecht gekomen. De overname van de dagbladen in Noord Nederland afgelopen week vormde het sluitstuk. Waarom konden de Belgen de Nederlandse dagbladen wel redden en lukte dat Nederlandse bedrijven niet?

Weeklog 35: het Goddelijk Individu

  • Toen de filosoof Nietzsche eind 19e eeuw God dood verklaarde, hadden de hogere klassen al lang afscheid genomen van God en hun zonden, al bleef de zondagse kerkdienst een belangrijke sociale aangelegenheid. Maar er ontstond geen ‘umwerting aller werte’ zoals Nietzsche voorspelde, de belangrijkste nieuwe waarden werden vooral economisch-technologisch. De twintigste eeuw daarna werd de eeuw van de grootste massamoorden op burgers in de geschiedenis onder verantwoordelijkheid van autocratische leiders als Hitler, Stalin en Mao. Individuen deden maatschappelijk domweg niet ter zake. Alleen al deze drie leiders waren verantwoordelijk voor de moord op meer dan 100 mln. burgers. Een niet te bevatten aantal. Dat leidde tot het formuleren van de Mensenrechten eind jaren veertig door de VN.
  • Begin jaren zeventig werd in de Westerse samenlevingen de mens als uniek Individu op het schild gehesen als nieuwe Godheid. Mensen moeten nu eenmaal ergens in geloven. Het individu dat zijn unieke authenticiteit moest ontdekken en bevrijden van zijn of haar sociale korset. Dat zichzelf moest ontwikkelen conform zijn unieke karakter en mogelijkheden. Immers niet de biologie maar de omgeving bepaalde ieders individuele zijn. Op grond van dit geloof werden de twee belangrijkste maatschappelijke waarden: Vrijheid en Gelijkheid  (met onderliggend de Maatschappelijke Rechten van ieder individu).
  • Vanaf de jaren negentig maakten de commerciële bedrijven zich meester van dit geloof. Ieder individu kon op grond van zijn uniciteit door opleiding en training carrière maken tot de hoogste bestuurlijke, sportieve of media-niveaus, natuurlijk wel in concurrentie met anderen. Maar potentieel kon iedereen een winnaar worden. Een visie op een sociaal-economische maatschappij die op grond van ‘verdienste’ zogenaamd bepaalde wat je ‘verdiende’. Gelukkige omstandigheden of een fortuinlijke achtergrond deden niet ter zake voor iemands mogelijke succes.
  • Inmiddels zijn we 2 generaties verder. We voedden onze kinderen op als kleine individuutjes met een overmaat aan aandacht, vrijheid en zichzelf lerend onderwijs. Het resultaat lijkt te zijn: slecht opgeleide, op zichzelf gerichte mensen (vaak enigszins ongezond narcistisch) die sociaal alleen afstandelijk in eigen kleine netwerkjes opereren vanachter hun veilige mobi. Een samenleving die sociaal-politiek totaal versplinterd is in kleine groepen die communicatie en het marketen van zichzelf als belangrijkste vaardigheden inzetten. Opinies over wat dan ook vormen daarbij een belangrijk positief contactpunt. Iedereen laag- of hoog intelligent, met een opinie op basis van veel fabeltjes en weinig feiten, vindt op internet altijd wel gelijkdenkenden. De wereldvisie van een individu lijkt zo langzamerhand wel haast de kern van zijn of haar identiteit.  
  • De Corona pandemie veroorzaakt nu al een enorme ontnuchtering. Want we zijn onze ‘rechten’ kwijt, we zijn dus slachtoffer, maatschappelijke plichten zijn in strijd met onze vrijheid. Over Corona preventie heeft iedereen een eigen mening en gedraagt zich daar ook naar. Sowieso hadden velen de laatste jaren al weinig boodschap meer aan plichten jegens de gemeenschap ( mooi voorbeeld: het individuele fietsgedrag in de grote steden). Maar tijdens Corona pandemie rekenen we natuurlijk wel op de gemeenschap om ieder individu financieel in de lucht te houden.